gedicht van Benne van der Velde

Nederland is groot
als je stilstaat
met de trein
in een weiland.

Een boer komt langs,
lacht stompjes bloot
alsof wij kiespijn.
Bomen wuiven.

Zijn onverharde pad,
het enige pad,
leidt in de verte
naar het enige dorp.

Koeien loeien ons toe.
Zij produceren
ook met storing
in de bovenleiding.

Slootjes vermomd
als afgegraasde stroken
waar hele, kleine wolken
niet meer komen.

Ook de conducteur
ziet er geen gat in.
Zo komen we
nog eens ergens.

Benne van der Velde

Geen reacties toegestaan voor dit bericht.